September 29, 2014

LORD BRAHMA:


LORD BRAHMA:



Lord Brahma is the first member of the Brahmanical triad, Vishnu being the second and Shiva, the third. Brahma is the god of creation and he is traditionally accepted as the Creator of the entire universe.

An individual's subtle body is constituted of his mind and intellect, that is, his entire thoughts. Man's subtle body is responsible for the creation of his gross body and also the world that he experiences. The thoughts of an individual determine the type of physical body he possesses. The same thoughts are also responsible for the type of world that the individual experiences around him. As the thoughts, so the world. If a man possesses good thoughts he sees a good world. If his thoughts are bad he sees a bad world. Yudhisthira, a virtuous man saw virtue everywhere, while Duryodhana saw vice everywhere. When thoughts are absent there is no world at all. In deep sleep there are no thoughts, no world. This phenomenon is true not only of the microcosm but of the macrocosm as well. The cosmic subtle body is the aggregate of all subtle bodies of all living beings. The cosmic subtle body called the Hiranyagarbha, is said to be the creator of the entire universe. This creator is Brahma.


The manifested world of plurality has emerged from the unmanifest Reality. To indicate this Brahma the creator is described as being born from the navel of Vishnu as he is lying on the great serpent, Ananta in the milky ocean.

One of the earliest iconographic descriptions of Brahma is that of the four-faced god seated on a lotus. The Lord has in his four hands a water-pot (kamandalu), a manuscript (Vedas), a sacrificial implement (sruva) and a rosary (mala). He wears the hide of a black antelope and his vehicle is a swan {hamsa).

The description of Brahma like those of other deities of Hinduism bears a mystic symbolism. The lotus represents the Reality. Brahma sitting on the lotus indicates that he is ever-rooted in the infinite Reality. Reality is the foundation on which his personality rests. The four faces of Brahma represent the four Vedas. They also symbolise the functioning of the inner personality (antahkarana) which consists of thoughts. They are the mind (manas), the intellect (buddhi), ego (ahamkara) and conditioned-consciousness (chitta). They represent the four ways in which thoughts function. They are the manifestations of the unmanifest Consciousness.

The animal hide worn by Brahma stands for austerity. A seeker who desires to realise his godhead must first go through spiritual disciplines. Observing such austerities the seeker must carefully study and reflect upon the scriptural truths which are suggested by the manuscript (Vedas) held in one hand. Having acquired the knowledge of scriptures he must work in the world without ego and egocentric desires, that is engage in dedicated and sacrificial service for the welfare of the world. This idea is suggested by the sacrificial implement held in the second hand. When a man works in the world selflessly he drops his desires. He is no longer extroverted, materialistic, sensual. His mind is withdrawn from its preoccupations with the world of objects and beings. Such a mind is said to be in uparati. A man who has reached the state of uparati is in a spirit of renunciation.

That is indicated by Brahma holding the kamandalu in his hand. Kamandalu is a water-pot used by a sanyasi-a man of renunciation. It is a symbol of sanyasa or renunciation. The mind of such a man which is withdrawn from the heat of passion of the world is available for deeper concentration and meditation. The rosary (mala) in the fourth hand is meant to be used for chanting and meditation. Meditation is the final gateway to Realisation. Through deep and consistent meditation the mind gets annihilated and the seeker attains godhood. A god-man maintains his identity with his supreme Self while he is engaged in the world of perceptions, emotions and thoughts. He retains the concept of unity in diversity. He separates the pure unconditioned consciousness underlying this conditioned world of names and forms. Brahma's association with a swan is most appropriate in this context. 

A swan is described in Hindu mysticism as possessing the unique faculty of separating pure milk from a mixture of milk and water. It is reputed to have the ability to draw the milk alone and leave the water behind. Similarly does a man of Realization move about in the world recognizing the one divinity in the pluralistic phenomena of the world.

Brahma is said to be the Lord of creation. The creator must necessarily possess the knowledge to create. Without knowledge no creation is possible. Hence Brahma is said to be wedded to the goddess of knowledge, Saraswati. Life in this world is a manifestation of the three principles of creation, sustenance and destruction. In fact these three are interconnected. The apparent destruction is only an essential forerunner to creation.

Destruction and creation go hand in hand. They are like two sides of a coin. For example, the destruction of morning is creation of noon and the destruction of noon is creation of night. This chain of continuous destruction and construction maintains the day. Similarly, the destruction of childhood is the creation of youth and the destruction of youth the creation of old age. In this process of birth and death the individual is maintained. Hence the three gods of the Trinity viz. Brahma, Vishnu and Siva representing creation, maintenance and destruction, are essentially one and the same.

The above idea is well portrayed in Lord Dattatreya, in whose form the three gods are combined. Dattatreya has the three faces of Brahma, Vishnu and Siva to indicate that the three principles for which they stand are inseparable. Lord Dattatreya is shown with four dogs following him. The four dogs represent the four Vedas. A dog is one of the most faithful animals in the world and it follows its master in all environments and circumstances. So, too, the Vedas arc said to follow a man-of-Realisation in the sense that all his actions, thoughts and desires are in perfect accord with the principles enunciated in the Vedic textbooks.

All creations arise out of vikshepa (thought disturbances). This vikshepa-sakti is Lord Brahma-the total mind-intellect equipment. Man, being essentially constituted of his mind and intellect, has already invoked this vikshepasakti and realised Brahma. Hence the worship and invocation of Brahma is practised by few.

Yet there are a few shrines dedicated to Brahma. He is worshipped and invoked particularly by scientists and kings for generating more creative ideas to serve the world of men and matter. The rulers invoke the Lord in order to surrender their ego and produce plans and schemes to serve the nation. Similarly, the research scholars invoke creative inspiration and flashes of new thoughts revealing the secrets of nature.

Lord Brahma is not popularly worshipped in India. This is so, because the idea of creation is repugnant to seeker of Truth since the creation of thoughts has veiled the infinite Reality. The attempt of all spiritual seekers is to destroy the existing thoughts and maintain the state of single pointed thought until the Reality is revealed. Hence, Siva (god of destruction) and Vishnu (god of maintenance) are worshipped more than Brahma. In fact, there are very few temples of Brahma-one in Rajasthan and another in Orissa -compared to innumerable shrines of Siva and Vishnu existing all over India. 


Lakshmi Chalisa:


Lakshmi Chalisa:



Lakshmi Chalisa is a forty verse prayer dedicated to Maha Lakshmi, the goddess of wealth and prosperity. Shri Laxmi Chalisa is believed to have been composed by Sundardasa. Verses are usually dedicated to praise the goddess. The acts and deeds of Goddess Lakshmi are recalled in these verses to aid the devotee to meditate on virtuous and noble qualities.

Doha 

Maatu Lakshmi Kari Kripaa, Karahu Hriday Mein Vaas I 
Manokaamanaa Siddh Kari, Puravahu Jan kii Aas I I

Chauratha 

Sindhusutaa Main Sumiron Tohii, Jnaan Buddhi Vidyaa Dehu Mohii I 
Tum Samaan Nahiin Kou Upakaarii, Sab Vidhi Prabhu Aas Hamaarii II

Chaupaai

Jai Jai Jagat Janani Jagadambaa, Sab Kii Tumahii Ho Avalambaa
Tumahii Ho Ghat Ghat Kii Vaasii, Bintii Yahii Hamarii Khaasii

Jagajananii Jay Sindhu Kumaarii, Diinan Kii Tum Ho Hitakaarii
Binavon Nitya Tumhe Mahaaraanii, Krapa Karo Jag Janani Bhavaanii

Kehi Vidhi Astuti Karon Tihaarii, Sudhi Lijain Aparaadh Bisaarin
Krapaadrasti Chitabahu Mam Orii, Jagat Janani Binatii Sunu Morii

Jnaan Buddhi Jay Sukh Kii Daataa, Sankat Harahu Hamaare Maataa
Kshiir Sindhu Jab Vishnumathaayo, Chaudah Ratn Sindhu Upajaayo

Tin Ratnan Manh Tum Sukhraasii, Sevaa Kiinh Banin Prabhudasi
Jab Jab Janam Jahaan Prabhu Liinhaa, Ruup Badal Tahan Sevaa Kiinhaa

Svayam Vishnu Jab Nar Tanu Dhaaraa, Liinheu Avadhapurii Avataaraa
Tab Tum Prakati Janakapur Manhin, Sevaa Kiinh Hraday Pulakaahii

Apanaavaa Tohi Antarayaamii, Vishvavidit Tribhuvan Ke Svaamii
Tum Samaprabal Shakti Nahi Aanii, Kahan Lagi Mahimaa Kahaun Bakhaanii

Man Kram Bachan Karai Sevakaaii, Manuvaanchhint Phal Sahajay Paaii
Taji Chhal Kapat Aur Chaturaai, Puujahi Vividh Bhaanti Man Lai

Aur Haal Main Kahahun Bujhaaii, Jo Yah Paath Karai Man Laaii
Taakahan Kouu Kast Na Hoii, Manavaanchhit Phal Paavay Soii

Traahimahi Jay Duhkh Nivaarini, Vividh Tap Bhav Bandhan HaariniZ
Jo Yah Parhen Aur Parhaavay, Dhyan Lagavay Sunay Sunavay

Taakon Kou Na Rog Sataavay, Putr Aadi Dhan Sampati Paavay
Putrahiin Dhan Sampati Hiinaa, Andh Vadhir Korhii Ati Diinaa

Vipr Bulaaii Ken Paath Karaavay, Shaankaa Man Mahan Tanik Na Laavay
Path Karaavay Din Chalisa, Taapar Krapaa Karahin Jagadiishaa

Sukh Sampatti Bahut Sii Paavay, Kamii Nanhin Kaahuu Kii Aavay
Baarah Maash Karen Jo Puujaa, Ta Sam Dhani Aur Nahin Duujaa

Pratidin Paath Karehi Man Manhii, Taasam Jagat Katahun Kou Naahiin
Bahuvidhi Kaa Men Karahun Baraaii, Lehu Pariikshaa Dhyaan Lagaaii

Kari Vishvaas Karay Brat Nemaa, Hoi Siddh Upajay Ati Prema
Jay Jay Jay Lakshmi Mahaaraanii, Sab Mahan Vyaapak Tum Gunkhaanii

Tumhro Tej Praval Jag Maannhin, Tum Sam Kou Dayaalu Kahun Naahiin
Mo Anaath Kii Sudhi Ab Lijay, Sannkat Kaati Bhakti Bar Dijay

Bhuulchuuk Karu Chhimaa Hamaarii, Darasan Dijay Dasaa Nihaarii
Binu Darasan Byaakul Ati Bhaarii, Tumhinn Akshat Paavat Dukh Bhaarii

Nahinn Mohi Jnaan Buddhi Hai Tan Mann, Sab Jaanat Tum Apane Man Men
Roop Chaturbhuj Kari Nij Dhaaran, Kasht Mor Ab Karahu Nivaaran

Kehi Prakaar Mein Karahun Baraaii, Jnaan Buddhi Mohin Nahin Adhikaaii
Uthi Kainn Praatakaray Asanaanaa, Jo Kachu Banay Karay So Daanaa

Ashtami Ko Brat Karay Ju Praanii, Harashi Hraday Puujahi Mahaaraanii
Solah Din Puujaa Vidhi Karahii, Aashvin Krishn Jo Ashtamii Parahii

Takar Sab Chhuutain Dukh Daavaa, So Jan Sukh Sampati Niet Paavaa

Doha

Traahi Traahi Dukh Haarini, Harahu Begi Sab Traas I 
Jayati Jayati Jai Lakshmi, Karahu Shatru Ko Naas II 
Raamadaas Dhari Dhyaan Nit, Vinay Karat Kar Jor I 
Maatu Lakshmiidas Pay, Karahu Krapaa Kii Kor II


Different Names of Lakshmi:

Different Names of Lakshmi:


Lakshmi is the goddess of beauty, wealth and good fortune in the Hindu Mythology. Goddess Lakshmi is one of the most popular goddesses among the Hindus. Maha Lakshmi is the divine consort of Lord Vishnu and assists him with wealth for the maintenance of the universe. Lakshmi fulfills all the wishes of her sincere devotees. Goddess Lakshmi is worshipped to attain wealth, beauty and good luck. A special worship of Goddess Lakshmi is sought on the night of Kartik Amavasya. Lakshmi Devi is known by many names. Chanting of different names of the goddess is considered as propitious. This list contains 108 names of Goddess Lakshmi with their meanings:

Name Meaning

Prakruti - Natural World
Vikruti - Many-Sided Nature
Vidya - Knowledge
Sarvabhootahitaprada - Provider of Universal Facts
Shraddha - Devotion
Vibhuti - Prosperity
Surabhi - Celestial Creature
Paramatmika Omnipresent
Vachi Eloquent Speaker
Padmalaya - Sitting on the Lotus
Padma - Lotus
Shuchi - Personification of Purity
Swaha - Shape of Swahadevi (Auspicious)
Swadha - Shape of Swadhadevi (Inauspicious)
Sudha - Amrut (Nectar)
Dhanya -  Embodiment of Gratitude
Hiranmayi -  Golden Appearance of Hirana (Dear)
Lakshmi - Goddess of Wealth and Fortune
NityaPushta - Gaining Strength Day By Day
Vibha - Radiant
Aditi - Bright like the Sun
Deetya - One who Answers the Prayers
Deepta - Flame-Like
Vasudha - The Earth
Vasudharini - Bearing burden of the Earth
Kamala - Lotus
Kantha - The Divine Consort of Vishnu
Kamakshi - One with Attractive Eyes
Kamalasambhava - Originating from the Lotus
Anugrahaprada - Granter of Good Wishes
Buddhi - Intelligence
Anagha - The Sinless
Navadurga - All Nine Forms of Durga
Harivallabhi - The Devine Consort of Lord Hari
Ashoka - Dispeller of Sorrows
Amrutha - One who is like Amrut (Nectar)
Deepa - With Radiance
Lakashokavinashini - Remover of Universal Agonies
Dharmanilaya - Creator of Eternal Law
Karuna - Kindhearted
Lokamatri - Mother of the Universe
Padmapriya - The Lover of Lotus
Padmahasta - Having Lotus-Like Hands
Padmakshya - Lotus-eyed
Padmasundari - Beautiful Like the Lotus
Padmodbhava - One Who Emerged Out of the Lotus
Padmamukhi - Lotus-Faced
Padmanabhapriya - Beloved of Padmanabha
Ramaa - Pleaser of the Lord
Padmamaladhara - The Wearer of Lotus Garland
Devi - The Goddess
Padmini - Lotus
Padmagandhini - Having the Aroma of Lotus
Punyagandha - Having Divine Scent
Suprasanna Ever - Glowing and Smiling
Prasadabhimukhi - Emerging to Grant Boons
Prabha - One who is Radiant like the Sun
Chandravadana - Having Moon like Face
Chanda - One who is cool like the Moon
Chandrasahodari - Sister of the Moon
Chaturbhuja - One having four arms
Chandrarupa - Moon-Faced
Indira - Radiant like the Sun
Indusheetala - One who is cool like the Moon
Ahladajanani - Source of Joy
Pushti - Healthy
Shiva - The Auspicious One
Shivakari - Source of all auspicious things
Satya - The Truthful
Vimala - Pure, Chaste
Vishwajanani - Mother of the Universe
Pushti - Possesses All Wealth
Daridriyanashini - One who removes poverty
Preeta Pushkarini - One with lovely eyes
Shanta - Peaceful
Shuklamalambara - Wearer of White Garland
Bhaskari - Radiant like the Sun
Bilvanilaya - One who lives under Bilva tree
Vararoha - Ready to Offer Boons
Yashaswini - The Famous
Vasundhara - Daughter of the Earth
Udaranga - Endowed with a Beautiful Body
Harini - Beautiful like Deer
Hemamalini - Having Golden Garlands
Dhanadhanyaki - Bestower of Wealth and Food grains
Siddhi - Ever Ready to Protect
Straina Soumya - Showering Goodness on Women
Shubhaprada - Granter of Auspicious Things
Nrupaveshvagathananda - Loves to Live in Palaces
Varalakshmi - Granter of Bounty
Vasuprada - Bestower of Wealth
Shubha - One who is auspicious
Hiranyapraka - Amidst Gold
Samudratanaya - Beloved Daughter of the Ocean of Milk
Jaya - The Goddess of Victory
Mangala - Most Auspicious
Devi - The Goddess
Vishnuvakshah - Residing in Vishnu's Chest
Vishnupatni - The Consort of Vishnu
Prasannakshi - With graceful eyes
Narayana Samashrita - One who sought Refuge in Narayana
Daridriya Dhwamsini - Destroyer of Poverty
Devi - The Goddess
Sarvapadravanivarini - Dispeller of all Distresses
Mahakali - A Form of Kali
Brahma-Vishnu-Shivatmika - Trinity of Brahma-Vishnu-Shiva
Trikala-dnyanasampanna - Aware of all, the Past, Present and Future
Bhuvaneshwarya - The Supreme Deity


కాశీ అన్నపూర్ణ దేవత


కాశీ అన్నపూర్ణ దేవత 

అన్నపూర్ణ అనగా పార్వతి కి మరోపేరు.అన్నపూర్ణ అంటే ఈశ్వరస్వరూపం. ఈశ్వరుని సతి కూడా .ఇంకా అన్నపూర్ణమ్మను లక్ష్మీ, సరస్వతుల రూపంగానూ కొలుస్తారు. సర్వమంగళకారిణి, అన్నపూర్ణామాతను పూజిస్తే సర్వవ్యాధులు, ఈతిబాధలు తొలగిపోతాయని పురోహితులు అంటున్నారు.జీవుల జీవాన్ని నియమింపజేసి, అనుగ్రహించే కరుణామయి, జగన్మాత అన్నపూర్ణాదేవి, అని ప్రశ్నోపనిషత్ చెప్తోంది.ఈ విషయానే్న, యజుర్వేద తైత్తిరీయ ఆరణ్యకం, బృహదారణ్యకోపనిషత్, భగవద్గీత మనకు అందచేస్తున్నాయి.

శ‌ర‌న్నవ‌రాత్రుల్లో అమ్మవారు.. ఈరోజు.. అన్నపూర్ణ దేవిగా ద‌ర్శన‌మిచ్చింది.. అన్నపూర్ణ దేవి అంటే.. ఓ ఇల్లాలిగా.. ఓ త‌ల్లిగా కుటుంబంలో మ‌హిళ‌కు ఉండే పాత్రను చాటిచెప్పే అవ‌తారం.. అన్నపూర్ణ‌.. ఆక‌లితో ఉన్న వారెవ‌రికైనా అన్నం పెట్టి ఆద‌రించమ‌నే సందేశము…అమ్మవారు మన‌కు ఇస్తుంది. కుటుంబంలో త‌ల్లిపాత్రకు…ఉన్న ప్రాథాన్యాన్ని…ఈ అవతార‌ము మ‌న‌కు బోద‌ప‌డేలా చేస్తుంది.అన్నపూర్ణ దేవి శక్తిని, బుద్ధిని కూడా ఆమే ఇస్తుంది. ‘భిక్షాం దేహీ కృపావలంబన కరీ మాతాన్నపూర్ణేశ్వరి’ అని నిత్యం కొలిచిన వారికి ఈతిబాధలు ఉండవని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.

సకల ప్రాణులలో చైతన్య స్వరూపిణి అయి, ప్రాణులకు మంచి బుద్ధిని ప్రసాదించే బ్రహ్మ విద్యాస్వరూపిణి- అన్నపూర్ణాదేవి. అన్నము సమృద్ధిపరచుము, దీనిని వ్రతముగా పాటించాలి. అంటే, ఆహార ధాన్యాల్ని ప్రజలకందరకు సరిపోయేటట్లుగా సమృద్ధిగా దీక్షతో దక్షతగా కృషిచేసి పండించాలి. ఈ కృషిలో అందరూ పాలుపంచుకోవాలి. భూమియే- అన్నము. ఆకాశము అన్నాదము, అనగా భూమి నుండి అన్నమునకు సంబంధించిన పంట పండుతోంది. ఆకాశము భూమిపైగల జలమును సూర్యరశ్మి ద్వారా సేకరించి తిరిగి వర్షరూపమున పంటలకు అందించుచున్నది. భూమియందు ఆకాశము ఆకాశమునందు భూమి ప్రతిష్ఠితమవుతున్నాయి. ఇవి ఒకదానికొకటి అన్నము, అన్నాదులు. ఈ విషయాన్ని తెలుసుకున్నవాడు, అన్నపూర్ణాదేవి అనుగ్రహాన్ని పొందినవాడై, అన్నము, పుత్రపౌత్రాభివృద్ధి పశు సంపద బ్రహ్మవర్చస్సు కలిగి కీర్తిమంతుడవుతాడు.

అన్నం ఎలా పుడుతుందనే విషయాన్నికూడా వేదం వివరించింది. పరబ్రహ్మతత్త్వమునుండియే ఆకాశము ఉద్భవించింది. ఆకాశమునుండి వాయువు, వాయువు నుండి అగ్ని, అగ్నినుండి జలము, జలమునుండి భూమి, భూమినుండి ఔషధులు (మొక్కలు) ఓషధులనుండి అన్నము, అన్నమునుండి ప్రాణి పుడుతున్నాయి. కనుక పురుషాది ప్రాణికోటి అన్నరసమయము. అన్నరసమయుడైన ఈ పురుషుడే ఆ పరమ పురుషుడు. అనగా పరబ్రహ్మతత్త్వము. ఈ విధముగా జీవబ్రహ్మైక్య స్థితిని ప్రసాదించే కరుణామయి. అన్నపూర్ణాదేవి.

దీనులకు అన్నము ఉదకము దానము చేయుటం ధర్మము. దాన్ని ఆచరిస్తే, శ్రేయస్సు ఆరోగ్యము, సర్వశుభములు కలుగుతాయి. అన్న, ఉదక దానములకు మించిన దానము లేదని, అదే అన్నపూర్ణేశ్వరి ఆరాధన అని పేర్కొన్నది మహాభారతము.ప్రకృతి స్వరూపం- ఋతువులు. శక్తిస్వరూపమే ప్రకృతి. అన్నాన్నిచ్చి శారీరకంగా పుష్ఠివంతులుగా చేసేది, సద్బుద్ధి భిక్ష నొసగి జ్ఞాన పుష్టివంతులగా నొనర్చు కరుణామయి, విశేషంగా అర్చించబడు, మూల ప్రకృతి శక్తి- అన్నపూర్ణాదేవి.

‘‘బిక్షాందేహి కృపావలంబనకరీ మాతాన్నపూర్ణేశ్వరీ’’ అని ఆదిశంకరులు ప్రార్థించిన అన్నపూర్ణాష్టకం తప్పనిసరిగా పారాయణ చేయాలి.

‘‘పూర్ణ మదః పూర్ణమిదం పూర్ణాత్ పూర్ణముదచ్యతే, పూర్ణస్య పూర్ణమాదాయ పూర్ణమేవా వశిష్యతే’’ కనుపించనివన్నీ శక్తిచే నిండి ఉన్నాయి. కనిపించేవి అన్నీకూడా ఆ శక్తి చేత వ్యాప్తములై ఉన్నాయి. అఖిల ప్రపంచమూ ఆ పూర్ణ శక్తినుండే వచ్చింది. అయినా, ప్రపంచమంతా నీ నుండే వచ్చినా, ఇంకా ఆ శక్తి ‘పూర్ణమే’. ఆ పూర్ణశక్తియే ‘అన్నపూర్ణ’.

దీపావళినాడు కాశీక్షేత్రంలో అన్నపూరాణ దేవిని, స్వర్ణ ఆభరణాలతో అలంకరించి దేవాలయాన్ని దివ్యకాంతులీనే దీపాలతో అలంకరిస్తారు. ‘కాశీ’ అంటే వెలుగు. అందుకే వారణాసికి కాశీ అని పేరు వచ్చింది.అనంతమైన విశ్వశక్తిని ఆకళింపు చేసుకొని, విశ్వమానవ కల్యాణాన్ని వీక్షించాలని చెప్తోంది, అఖిల భువనసాక్షి- అన్నపూర్ణాదేవి. 


September 28, 2014

సరస్వతీదేవి జయంతి వసంత పంచమి.


సరస్వతీదేవి జయంతి వసంత పంచమి. 

మాఘ శుద్ధ పంచమిని ''వసంత పంచమి'' అంటారు. ఈ పర్వదినాన్ని ''శ్రీ పంచమి'' పేరుతో కూడా వ్యావహరిస్తారు. ఒరిస్సా, బెంగాల్ తదితర ప్రాంతాల్లో వసంత పంచమినే ''బసంత్ పంచమి'' అంటారు.

ఇంతకీ ''శ్రీ పంచమి'' లేదా ''వసంత పంచమి'' అంటే చదువులతల్లి సరస్వతీదేవి జన్మదినం. దీపావళి సందర్భంగా లక్ష్మీదేవిని, నవరాత్రులను పురస్కరించుకుని దుర్గాదేవిని పూజించినట్లే వసంత పంచమినాడు సరస్వతీదేవిని ఆరాధిస్తారు. ఇళ్ళలో, దేవాలయాల్లో కూడా సరస్వతీదేవిని భక్తిశ్రద్ధలతో అర్చిస్తారు. ముఖ్యంగా విద్యార్థులకు మక్కువైన పండుగ ఇది.

సృష్టికర్త బ్రహ్మదేవుని అర్థాంగి అయిన సరస్వతీ దేవి ఆయన్ను సుసంపన్నం చేస్తుంది.

సరస్వతీ దేవి నాలుగు చేతులు నాలుగు దిక్కులకు సంకేతం.

ఆ అమ్మ శ్వేతవర్ణం బ్రహ్మ తేజస్సును ప్రతిఫలిస్తుంది.

సరస్వతీ దేవి నాలుగు చేతుల్లో ధరించిన -

1) పుస్తకం : విజ్ఞానసర్వస్వం లాంటి వేదాలు

2) జపమాల : అక్షరజ్ఞానాన్ని అందిస్తూ శ్రద్ధాసక్తులను పెంచడానికి తోడ్పడుతుంది.

3) వీణ : కళలకు సంకేతం. అంతేకాదు, అతీంద్రియ శక్తులను అందించి మోక్షానికి దారితీస్తుంది.

4) కమలం : సృష్టికి సంకేతం

సరస్వతీ దేవి ధరించే తెల్లని చీర : స్వచ్ఛతకు నిదర్శనం

సరస్వతీ దేవి అధిరోహించిన శ్వేత హంస : ఆత్మలన్నిటికీ మూలమైన పరమాత్మను సూచిస్తుంది.

సరస్వతీ దేవి పుట్టింది కూడా చల్లటి కాలంలో. చల్లదనం కారుణ్యానికి సంకేతం. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే సరస్వతీ దేవి అపరిమితమైన స్వచ్చతకు, అపార జ్ఞానాకికి, కళలకు, సృజనాత్మకతకు, మోక్షసిద్ధికి కారకం, సూచకం.

వసంత పంచమి రోజున భక్తులు సరస్వతీ దేవిని ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానానికి నిదర్శనమైన పసుపుచీరతో అలంకరిస్తారు.

ఓం సరస్వతీ మహాభాగ్యే విద్యే కమలలోచనే
విశ్వరూపే విశాలాక్షీ, విద్యాం దేహి నమోస్తుతే
జయజయ దేవి చరాచరశరీ కుచయుగ శోభిత ముక్తహారే
వినా రంజిత పుస్తక హస్తే భగవతి భారతి దేవి నమోస్తుతే ll 

తదితర స్తోత్రాలతో పూజిస్తారు. తాము కూడా పసుపు వస్త్రాలు ధరిస్తారు. సరస్వతీదేవికి మిఠాయిలు నైవేద్యంగా సమర్పించి, ప్రసాదంగా పంచుతారు.

చిన్నారులకు వసంత పంచమి రోజున అక్షరాభ్యాసం చేయిస్తే చాలా మంచిది. స్కూళ్ళు, కాలేజీల్లో ఈరోజున సరస్వతీ దేవికి ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. విద్యార్థులు ఈరోజున కొన్ని పాఠ్య పుస్తకాలను పూజలో సరస్వతీ దేవి వద్ద ఉంచి నమస్కరించుకుంటారు. మరుసటిరోజు వరకూ వాటిని కదిలించరు. అలా అయితే దేవి ఆశీర్వదిస్తుందని, తమ చదువుకు ఎలాంటి ఆటంకాలూ ఉండవని విశ్వసిస్తారు.

ఈ పర్వదినం రోజున పితృదేవతలకు తర్పణాలు విడుస్తారు.

కొందరు వసంత పంచమి రోజున సూర్యభగవానునికి, గంగానదికి కూడా పూజలు నిర్వహిస్తారు.

వసంత పంచమి పర్వదినాన్ని పురస్కరించుకుని విద్యాసంస్థలు వక్తృత్వ, వ్యాసరచన పోటీలు నిర్వహిస్తారు. ఈరోజు సందర్భంగా విద్వాంసులకు పురస్కారాలను కూడా అందజేస్తారు.


విజయదశమి పత్య్రేకం.....స్త్రీశక్తిని చాటిన దుర్గమ్మ...

విజయదశమి పత్య్రేకం.....స్త్రీశక్తిని చాటిన దుర్గమ్మ

దేవీనవరాత్రుల కథలు, వాటి తాత్వికత, చారిత్రకత పరిశీలిస్తే అది ప్రధానంగా పాలకుల అంటే క్షత్రియుల ఉత్సవమని అనిపిస్తుంది. అయితే ఆ తర్వాత తమ తమ వృత్తులలో పురోగతిని, విజయాన్ని ఆశించేవారంతా కూడా అమ్మవారిని విజయదశమికి పూజించసాగారని అర్థమవుతుంది. ఇంకాస్త లోతుకు వెళితే వ్యవసాయం, వర్షాభావం కూడా ఈ నవరాత్రి ఉత్సవాల వెనుక ఉన్న రహస్యమనిపిస్తుంది. వర్షం దాని ద్వారా వచ్చే బురద, దాని నుండి పుట్టే క్రిములు, అవి తెచ్చే రోగాలు, వాటి నివారణ ఈ పండుగ వెనుక పురాణ రూపం దాల్చినట్టు కనిపిస్తుంది.

గుబిలి నుంచి పుట్టే మధుకైటభులు. శరీరం నుండి రక్తపు బిందువు పడితే కొత్తజీవికి జన్మనిచ్చే రక్తబీజుడు, రాక్షసుల వాహనాలయిన దున్నలు దశమి గాథలలో కనిసిస్తాయి. ఇలాంటి దృశ్యాలను పరిశీలించిన తరువాత వర్షర్తువులో అనివార్యంగా కనిపించే బాధలు, వాటి మూలాలు గుర్తుకు వస్తాయి. ఇవన్నీ బురద, దోమలు, కీటకాలకు సంబంధించినవే. అమ్మవారు భ్రమరాలను సాయం తీసుకోవడం కూడా అలాంటిదే. దేవీభాగవతంలో కొన్ని వచనాలు ఈ భూమికనే సూచనప్రాయంగా చెబుతాయి ఇలా - ''శరద్వసంత రుతువులలో నానా ప్రకారములగు రోగములు వ్యాపించును. కనుక ఈ రుతువులకు యమదంష్ట్రములని పేరు. ప్రజలకు ఆయురారోగ్యములు కలిగించుటకు ఈ రెండు రుతువుల ప్రారంభమునను నవరాత్ర వ్రతములు నాచరించవలెను''.

పురాతనం

దేవీపూజ అత్యంత ప్రాచీనమైనది. మొహెంజదారో, హరప్పా తవ్వకాలలో బయల్పడిన కొన్ని స్త్రీమూర్తులను మహామాయ ప్రతిమలుగా భావించారు. దేవిని, శివలింగాన్ని అప్పటికే పూజించేవారని అర్థమవుతుంది. తరువాత ఈ దేవికే ఆదిశక్తి అనే పేరు వచ్చింది. ఆమె శివుడికి దేవి అయినప్పటికీ, శివుని మూలకారణం కూడా కావటం విశేషం. బ్రాహ్మణాలలో కూడా దేవీ స్వరూపం కనిపిస్తుంది. ఉపనిషత్తులలో హైమవతిగా, కాళికరాళీగా, శతపథ బ్రాహ్మణంలో అంబికాదేవిగా, ఇతర కావ్యాలలో కాత్యాయని, కన్యాకుమారి, దుర్గి పేర్లతో కనిపిస్తుంది. పరోక్షంగా రామాయణంలోను, ప్రత్యక్షంగా మహాభారతంలోను ఆమె ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. దేవీ ఆరాధన బౌద్ధంలో కూడా కనిపిస్తుంది. మహాయాన సంప్రదాయంలో కనిపించే తారాదేవి వైదికమతంలో కనిపించే శక్తిని పోలి ఉంటుంది. టిబెట్‌, చైనా, ఇండోచైనా వంటి ప్రాంతాలలో తారాదేవి విగ్రహం కనిపిస్తూ ఉంటుంది.

విజయదశమి

నవరాత్రులకు పరాకాష్టగా జరుపుకునే ఉత్సవమే విజయదశమి. దీనినే దసరా అని, దశరా అని కూడా అంటారు. ఆశ్వయుజ శుద్ధ దశమినాడు ఈ ఉత్సవం జరుగుతుంది. ఆశ్వయుజ శుక్ల దశమి సాయంకాలనక్షత్రోదయవేళను విజయం అంటారు. ఆ సమయం అన్ని సంకల్పాలకు ఉత్తమమైనది అని పురాతన శాస్త్రవేత్తలు భావించారు. విజయదశమి ఉత్సవం ఇప్పుడు ఏ రూపంలో ఉన్నా దాని అసలు ఉద్దేశం, స్వరూపం ఇది -

దశమినాడు అపరాజితను (పార్వతీదేవి పేరే. బెంగాల్‌లో ఎక్కువగా వాడతారు)పూజించాలి. అపరాజిత అంటే పరాజయం లేనిది అని అర్థం. సీమోల్లంఘన చేసి (పొలిమేరదాటి). శమీపూజ చేయాలి. దేశాంతరం వెళ్ళదలచినవారు ఆనాడే బయలుదేరాలి. శమీపూజను మధ్యాహ్నం వేళ గ్రామానికి ఈశాన్య దిక్కుగా వెళ్ళి నేల శుభ్రంగా ఉన్నచోట అలికి, కుంకుమతో, చందనంతో అష్టదళపద్మం వేసి చేయాలి. పురోహితుడు మంత్రి వెంటరాగా రాజు గుర్రంమీద శమీవృక్షం దగ్గరకు వెళ్ళి పూజలు చేయాలని పురాతన గ్రంథాలు చెబుతున్నాయి.ఈ సందర్భంగా శత్రువు బొమ్మను చేసి దానిని అస్త్రంతో కొట్టే సంప్రదాయం కూడా ఉండేది. విచిత్రం ఏమిటంటే రాముడు, పాండవులు, ఆర్యులు, శివాజీ, కృష్ణదేవరాయలు వరకు ఈ పండుగతో పాలకులందరికీ సంబంధం ఉన్నట్టు కథలూ, గాథలూ ఎన్నో ఉన్నా, ఈ పండుగ మూలం గురించి స్పష్టమైన సమాచారం దొరకదు.పురాతన గ్రంథాలలో కొన్ని చారిత్రక వర్ణనలు తప్ప ఇంకేమీ దొరకవు.

కాకా కాల్కేకర్‌ అనే చరిత్రకారుడు విజయదశమిని హిందూ సమాజంలోని నాలుగు వర్ణాలకూ చెందినదిగా చెప్పారు.సరస్వతీపూజ బ్రాహ్మణులకు ప్రధానం కాగా, ఆయుధపూజ క్షత్రియులకు సంబంధిం చినది. సీమోల్లంఘన వైశ్యులకు ప్రధానం. (వ్యాపార విస్తరణ దీని ఉద్దేశం కావొచ్చు) వ్యవసాయం, ప్రకృతి రక్షణ మిగిలిన కులాలకు ముఖ్యం. పూర్వం సైన్యంలో పార్ట్‌ టైం సైనికులే ఉండేవారు. వీరు మిగతా రోజులలో వ్యవసాయం చేసేవారు. శివాజీ సేనలు కూడా అంతే.

హంపీ ఘనత

హంపీ విజయనగరంలో విజయదశమి ఉత్సవాలు విశేషంగా జరిగేవని చరిత్ర చెబుతున్నది. కృష్ణరాయల కాలానికి ఈ ఉత్సవాలు తారాస్థాయిలో జరుగుతూ ఉండేవని అనుకోవాలి. అప్పుడు నవరాత్రులన్ని దినాలూ దేవిని అలంకరించి పూజించేవారు. అసంఖ్యాకంగా బలులు ఇచ్చేవారు. ఆయుధపూజ పెద్దఎత్తున జరిగేది. ప్రభువు కొలువుదీరి ప్రజల యోగక్షేమాలను స్వయంగా తెలుసుకునే కార్యక్రమం కూడా ఉండేది. సామంతులు వచ్చి రాజుకు కానుకలు ఇచ్చేవారు. నృత్యాలు, మల్లయుద్ధాలు ఉండేవి. సూర్యుడు అస్తమించగానే వేలాది కాగడాలు రాజ్యంలో వెలిగేవి. బాణసంచా కాల్చేవారు. ఈ సందర్భంగా జరిగే ఊరేగింపుకు ప్రత్యేకత ఉంది. ఈ ఊరేగింపులో మొదట రథాలు, తరువాత అలంకరించిన ఏనుగులు, ఆ పై గుర్రాల వరసలు, వాటి వెనుక వేదపారాయణం చేస్తూ పురోహిత బృందాలు, తరువాత ఉద్యోగులు, సేవికలు నడిచేవారు. ఇదంతా పేస్‌ అనే విదేశీ యాత్రికుడి వర్ణన. ఇది స్వప్నమా, వాస్తవమా అనుకున్నాడట ఆయన. విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని సందర్శించిన మరో యాత్రికుడు అబ్దుల్‌ రజాక్‌ కూడా మంచి వర్ణన ఇచ్చాడు. 'చక్రవర్తి పాలెగాండ్రను రాజధానికి పిలిచేవాడు. మూడు, నాలుగు మాసాలు ప్రయాణించి వీరు వచ్చేవారు. వేయి ఏనుగులకు రంగులు వేసి, ఆలంకారాలు చేసి పండుగరోజులలో మైదానాలలో నిలిపి ఉంచేవారు. భవనాలలో అన్ని అంతస్థులను చిత్రాలతో అలంకరించేవారు. గారడి ప్రదర్శనలు, భోగపు స్త్రీల నృత్యాలు జరిగేవి' అని రాశాడు. హంపీ శిథిలాలలో మహర్నవమి దిబ్బ అని పిలిచే ఒక స్థలం నేటికీ ఉంది. పేస్‌ ఒక సందర్భంలో అక్కడ రోజూ ఎన్ని గొర్రెలను, దున్నలను బలి ఇచ్చేవారో కూడా రాశాడు. సాలిటేర్‌ అనే మరో చరిత్రకారుడు మరో ఘట్టం నమోదు చేశాడు. 'సోషల్‌ అండ్‌ పొలిటికల్‌ లైఫ్‌ ఇన్‌ ది విజయనగర ఎంఫైర్‌' అనే పుస్తకంలో ఇది ఉంది. ఒకసారి కృష్ణరాయలు వేటకు వెళ్లినపుడు పెద్ద అడవి దున్నను పట్టించాడట. దానిని దేవీనవరాత్రుల సమయంలో బలి ఇవ్వాలని ఆయన అనుకున్నాడు. అయితే బలి ఇచ్చే ఏ జంతువయినా ఒక్క వేటుతో తలపడేట్టు నరకాలి. ఈ దున్నను చూసి ఎవరూ ముందుకు రాకపోతే విశ్వనాథనాయకుడు ముందుకు వచ్చి ఒక్కవేటుతోనే దాని తల తెగగొట్టాడట.

రాజస్థాన్‌లోని మేవాడ్‌లో దేవీప్రతిమకు బదులు ఖడ్గాన్ని ఉంచి పూజలు చేసే ఆచారం

ఉండేది. ఖండపరశువు (గొడ్డలి) ని కూడా పూజించే ఆచారం ఉంది. మొగలుల మీద ఛత్రపతి శివాజీ ఎన్నో యుద్ధాలు చేశాడు. మరాఠా చరిత్రలో యుద్ధారంభానికి, విజయదశమికి అవినాభావ సంబంధం కనిపిస్తుంది. శివాజీ సైనికులు దసరా వరకు పొలం పనులు చేసుకునేవారట. అన్ని పనులు పూర్తయి కోతలు మాత్రమే మిగిలి ఉండేనాటికి ఈ పండుగ వచ్చేది. కోతల పనిని స్త్రీలు, బాలలు, వృద్ధులకు అప్పజెప్పి దసరాకు సేనలలో చేరడానికి వారంతా సిద్ధపడి ఉండేవారట.

దసరా అనగానే ఇప్పటికీ కొన్ని వేడుకలు మన కళ్ళ ముందు కదులుతాయి. ఢిల్లీలో రావణదహనం, మైసూర్‌లో ఉత్సవాలు, విజయవాడ ఇంద్రకీలాద్రి మీద కనకదుర్గమ్మ ఉత్సవం వంటివి అందులో కొన్ని. బడిపిల్లలు గ్రామమంతా తిరుగుతూ 'అయ్యవారికి చాలు ఆరు వరహాలు.. పిల్లవాళ్ళకు చాలు పప్పుబెల్లాలు' అంటూ పాడుకోవడం ఈ పండుగ సంప్రదాయంలో ఒక కొసమెరుపు కావచ్చు. 


Nine Forms Of Maa Durga Devi:

Nine Forms Of Maa Durga Devi-:

During the festival of Navratri, Goddess Durga Devi is worshipped in nine avatars. During these nine holy days, each day of goddess Durga Mata is worshipped in differnt avatara.

First day of Navratri – Kalasha Sthapana (Kalasha Pooja) or Ghata Sthapana – Shailaputri Puja


Second day of Navratri – Preeti Dwitiya – Brahmacharini Puja

Third day of Navaratri – Chandrakanta pooja or Chandraghanta puja


Fourth day of Navaratri – Kushmanda pooja


Fifth day of Navratri – Skandamata Puja – Lalitha Panchami


Sixth day of Navratri – Katyayani Puja – Maha Shashti or Durga Shashti


Seventh day of Navratri – Kaalratri Pooja – Durga Saptami or Maha Sapthami


Eighth day of Navaratri – Maha Gauri Pooja – (Durgashtami Puja/Maha Ashtami/Veerashtami)


Ninth day of Navaratri – Siddhidatri Puja – (Mahanavami/Maharnavami or Durga Navami)


Tenth day of Navratri – Aparajitha Puja or Shami Pooja – Vijaya Dashami or Dasara





సరస్వతీ దేవి

సరస్వతీ దేవి 

హిందూ మతం లోని ముఖ్యమైన దేవతా మూర్తులలో సరస్వతి (Saraswati) చదువుల తల్లిగా ఆరాధింపబడుతుంది. ఈ దేవి త్రిమూర్తులలో ఒకరైన బ్రహ్మ దేవేరి. ఋగ్వేదంలోనూ, దేవీ భాగవతంలోనూ, బ్రహ్మ వైవర్త పురాణంలోనూ (2.6.13-95), పద్మ పురాణంలోనూ సరస్వతి గురించి వివిధ గాధలున్నాయి. సరస్వతి ఆద్యంత రహిత శక్తి స్వరూపిణి అని వివిధ స్తోత్రాలలో స్తుతిస్తారు. మాఘ శుద్ధ పంచమినాడు సరస్వతీ జన్మదినోత్సవం జరుపుకొంటారు. సరస్వతి ధరించే వీణ పేరు"కచ్ఛపి" భారత దేశంలో గల రేండే రెండు సరస్వతీ దేవాలయాల్లో ఒకటి కాశ్మీరులో ఉండగా, రెండవది బాసర (ఆంద్రప్రదేశ్ ) లో ఉన్నది .

ఈ ఆధునిక యుగంలో చదువే సమస్తానికి మూలమని అందరికీ తెలుసు. విద్యతోనే పిల్లలు సభ్య మానవులై, మంచి జీవితాన్ని గడపగలుగుతారు. కవి, లేఖనుడు, సమీక్షక్షుడు, ఆలోచనాపరుడు, పాఠకుడు, గాయకుడు, సంగీతజ్ఞుడు, తార్కికుడు, అధ్యాపకుడు, ప్రవక్త, ఉపదేశకుడు, జ్యోతిష్కుడు, వక్త మొదలైన వారందరికీ కావలసింది వాక్పటుత్వం. వాక్చాతుర్యం ద్వారానే వ్యక్తులు ఇతరులపై ప్రభావం చూపగలుగుతారు. సంగీత ఇతర లలిత కళలకు కూడా సరస్వతి అధిష్టాన దేవత. పవిత్రంగా, మనపూర్వకంగా, నిర్మలమైన మనస్సుతో ఆరాధిస్తే చాలు ఆ చదువులమ్మ ప్రసన్నమై కోరిన విద్యలు ప్రసాదిస్తుంది.

సరస్వతీ దేవీ సకల విద్యాస్వరూపిణి. సకల సవాజ్మయానికీ మూలం. మనం నోటితో ఏదైన మధురంగా మాట్లాడుతున్నామంటే అది ఆ తల్లి చలవే. ఆమె అంతర్వాహినిగా ఉండటం వల్లే మనలో మేధాశక్తి పెంపొందుతుంది. ఆమె అనుగ్రహం లేకపోతే అజ్ఞానాంధకారం లో కొట్టుమిట్టాడవలసిందే. అందుకే ఆ చల్లని తల్లి అనుగ్రహం ప్రతీ ఒక్కరికీ అవసరం.

యా కుందేదు తుషార హర ధవళా
యా శుభ్ర వస్త్రాన్వితా
యా వీణా వరదండ మండిత కరా యా శ్వేత పద్మాసనా
యా బ్రహ్మాచ్యుత శంకర ప్రభృతి భిర్దేవ్యై స్సదా పూజితా
సామాం పాతు సరస్వతీ భగవతీ నిశ్శేష జాడ్యాపహ ll 


పుట్టుక :
బ్రహ్మ సకల సృష్టి కర్త గనుక సరస్వతిని కూడా బ్రహ్మయే సృష్టించాడని, సృష్టి కార్యంలో తనకు తోడుగా ఉండడానికి తన జిహ్వపై ఆమెను ధరించాడనీ ఒక గాధ. సృష్టి కార్యాన్ని నిర్వహించడానికి బ్రహ్మకు శక్తి స్వరూపిణిగా సరస్వతిని శ్రీమాతా దేవి ప్రసాదించిందని దేవీ భాగవతం చెబుతున్నది. సరస్వతిని బ్రహ్మకు విష్ణువు ఇచ్చాడని మరొక గాధ. రుధ్రుని భృకుటి నుండి అనగా కనుబొమలనుండి ఆవిర్భవించిన ఈ జ్ఞానశక్తి బ్రహ్మను అనుగ్రహించిందని శాస్త్రోక్తి . తారిణి , తరళ , తార , త్రిరూపా , ధరణీరూపా , స్తవరూపా , మహాసాధ్వీ, సర్వసజ్జనపాలికా , రమణీయా , మహామాయ , తత్త్వజ్ఞానపరా, అనఘా, సిద్దలక్ష్మి , బ్రహ్మాణి , భద్రకాళి , ఆనందా ... అనేవి తంత్రశాస్త్రాల ఆధారం గా ఇవి ఈ దేవతా దివ్యనామాలు .

బర్మాలో హంసవాహినియైన సరస్వతి "తూయతాడి" అన్న పేరుతో. త్రిపిటకాలను చేత ధరించినది.

వాక్, బుద్ధి, వివేకం, విద్య, కళలు, విజ్ఞానం - వీటన్నింటికీ అధిదేవతగా సరస్వతిని పూజిస్తారు. ఈ అమ్మవారు అధికంగా హంసవాహినిగా, వీణాపాణిగా, పుస్తకం మాలా ధారిణిగా చిత్రింపబడుతుంది. సరస్వతి వర్ణనలలో తెలుపు రంగుకు చెందిన వస్తువుల ప్రాముఖ్యం అధికం.

"శారద నీరదేందు ఘనసార పటీర మరాళ మల్లికా
హార తుషార ఫేన రజతాచల కాశఫణీశ కుంద మందార
సుధా పయోధి సిత తామర సారస వాహినీ శుభాకారత నొప్పు" ...............నది గా బమ్మెర పోతన తన సరస్వతీ స్తుతిలో తెల్ల వస్తువుల పెద్ద జాబితానే ఉట్టంకించారు.


Sunday is dedicated to Lord Surya

Sunday is dedicated to Lord Surya or Suryanarayana - the Sun God.
Ritual:
After a ritual bath and cleansing of their body and their house and surrounding, devotees offer red color flowers to Surya and apply red sandalwood paste as 'tilak' on their forehead. They keep a fast throughout the day and eat food only once before sunset and avoid salt, oil and fried food items. Alms are also given on that day. Ravivar Vrat or Sunday fasts help in fulfilling ones wishes and it is believed that all kinds of skin diseases get cured.
Color & Gem:
Red and pink are the color of the day and ruby the preferred gem.
Celestial Body:
Sun or Surya rules Sunday.


108 Names of Bhagawan Shiva

108 Names of Bhagavan Shiva:- 

OM SHIVAYA NAMAHA
Obeisances to the Auspicious One

OM MAHESHVARAYA NAMAHA
Obeisances to the Great God Shiva

OM SHAMBHAVE NAMAHA
Obeisances to the God who exists for our happiness alone

OM PINAKINE NAMAHA
Obeisances to Shiva, who guards the path of dharma

OM SHASHISHEKHARAYA NAMAHA
Obeisances to the God who wears the crescent moon in his hair

OM VAMADEVAYA NAMAHA
Obeisances to the God who is pleasing and auspicious in every way

OM VIRUPAKSHAYA NAMAHA
Obeisances to the God of spotless form

OM KAPARDINE NAMAHA
Obeisances to the Lord with thickly matted hair

OM NILALOHITAYA NAMAHA
Obeisances to the God splendid as the red sun at daybreak

OM SHANKARAYA NAMAHA
Obeisances to the source of all prosperity

OM SHULAPANAYE NAMAHA
Obeisances to the God who carries a spear

OM KHATVANGINE NAMAHA
Obeisances to the God who carries a knurled club

OM VISHNUVALLABHAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva, who is dear to Lord Vishnu

OM SHIPIVISHTAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord whose form emits great rays of light

OM AMBIKANATHAYA NAMAHA
Obeisances to Ambika's Lord

OM SHRIKANTAYA NAMAHA
Obeisances to he whose throat is shining blue

OM BHAKTAVATSALAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who loves His devotees like new born calves

OM BHAVAYA NAMAHA
Obeisances to the God who is existence itself

OM SARVAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who is all

OM TRILOKESHAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who is the Lord of all the three worlds

OM SHITAKANTHAYA NAMAHA
Obeisances to the primal soul whose throat is deep blue

OM SHIVAPRIYAYA NAMAHA
Obeisances to the god who is dear to Shakti

OM UGRAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva whose presence is awesome and overwhelming

OM KAPALINE NAMAHA
Obeisances to the God whose begging bowl is a human skull

OM KAMARAYE NAMAHA
Obeisances to Shiva who conquers all passions

OM ANDHAKASURA SUDANAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who killed the asura Andhaka

OM GANGADHARAYA NAMAHA
Obeisances to the God who holds the Ganges River in his hair

OM LALATAKSHAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord whose sport is creation

OM KALAKALAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who is the death of death

OM KRIPANIDHAYE NAMAHA
Obeisances to the God who is the treasure of compassion

OM BHIMAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva whose strength is awesome

OM PARASHU HASTAYA NAMAHA
Obeisances to the God who wields an axe in his hands

OM MRIGAPANAYAE NAMAHA
Obeisances to the Lord who looks after the soul in the wilderness

OM JATADHARAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who bears a mass of matted hair

OM KAILASAVASINE NAMAHA
Obeisances to the God who abides on Mount Kailas

OM KAVACHINE NAMAHA
Obeisances to the Lord who is wrapped in armor

OM KATHORAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who causes all growth

OM TRIPURANTAKAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who destroyed the three demonic cities

OM VRISHANKAYA NAMAHA
Obeisances to the God whose emblem is a bull (Nandi)

OM VRISHABHARUDHAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who rides a bull

OM BHASMODDHULITA VIGRAHAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord covered with holy ash

OM SAMAPRIYAYA NAMAHA
Obeisances to the God exceedingly fond of hymns from the Sama Veda

OM SVARAMAYAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who creates through sound

OM TRAYIMURTAYE NAMAHA
Obeisances to the Lord who is worshiped in three forms

OM ANISHVARAYA NAMAHA
Obeisances to the undisputed Lord

OM SARVAGYAYA NAMAHA
Obeisances to the God who knows all things

OM PARAMATMANE NAMAHA
Obeisances to the Supreme Self

OM SOMASURAGNI LOCHANAYA NAMAHA
Obeisances to the light of the eyes of Soma, Surya and Agni

OM HAVISHE NAMAHA
Obeisances to Shiva who receives oblations of ghee

OM YAGYAMAYAYA NAMAHA
Obeisances to the architect of all sacrificial rites

OM SOMAYA NAMAHA
Obeisances to the Moon-glow of the mystic's vision

OM PANCHAVAKTRAYA NAMAHA
Obeisances to the God of the five activities

OM SADASHIVAYA NAMAHA
Obeisances to the eternally auspicious benevolent Shiva

OM VISHVESHVARAYA NAMAHA
Obeisances to the all-pervading ruler of the cosmos

OM VIRABHADRAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva the foremost of heroes

OM GANANATHAYA NAMAHA
Obeisances to the God of the Ganas

OM PRAJAPATAYE NAMAHA
Obeisances to the Creator

OM HIRANYARETASE NAMAHA
Obeisances to the God who emanates golden souls

OM DURDHARSHAYA NAMAHA
Obeisances to the unconquerable being

OM GIRISHAYA NAMAHA
Obeisances to the monarch of the holy mountain Kailas

OM GIRISHAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord of the Himalayas

OM ANAGHAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who can inspire no fear

OM BUJANGABHUSHANAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord adorned with golden snakes

OM BHARGAYA NAMAHA
Obeisances to the foremost of rishis

OM GIRIDHANVANE NAMAHA
Obeisances to the God whose weapon is a mountain

OM GIRIPRIYAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who is fond of mountains

OM KRITTIVASASE NAMAHA
Obeisances to the God who wears clothes of hide

OM PURARATAYE NAMAHA
Obeisances to the Lord who is thoroughly at home in the wilderness

OM BHAGAVATE NAMAHA
Obeisances to the Lord of prosperity

OM PRAMATHADHIPAYA NAMAHA
Obeisances to the God who is served by goblins

OM MRITUNJAYAYA NAMAHA
Obeisances to the conqueror of death

OM SUKSHMATANAVE NAMAHA
Obeisances to the subtlest of the subtle

OM JAGADVYAPINE NAMAHA
Obeisances to Shiva who fills the whole world

OM JAGADGURAVE NAMAHA
Obeisances to the guru of all the worlds

OM VYOMAKESHAYA NAMAHA
Obeisances to the God whose hair is the spreading sky above

OM MAHASENAJANAKAYA NAMAHA
Obeisances to the origin of Mahasena

OM CHARUVIKRAMAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva, the guardian of wandering pilgrims

OM RUDRAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who is fit to be praised

OM BHUTAPATAYE NAMAHA
Obeisances to the source of living creatures, including the Bhutas, or ghostly creatures

OM STHANAVE NAMAHA
Obeisances to the firm and immovable deity

OM AHIRBUDHNYAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who waits for the sleeping kundalini

OM DIGAMBARAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva whose robes is the cosmos

OM ASHTAMURTAYE NAMAHA
Obeisances to the Lord who has eight forms

OM ANEKATMANE NAMAHA
Obeisances to the God who is the one soul

OM SATVIKAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord of boundless energy

OM SHUDDHA VIGRAHAYA NAMAHA
Obeisances to him who is free of all doubt and dissension

OM SHASHVATAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva, endless and eternal

OM KHANDAPARASHAVE NAMAHA
Obeisances to the God who cuts through the mind's despair

OM AJAYA NAMAHA
Obeisances to the instigator of all that occurs

OM PAPAVIMOCHAKAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who releases all fetters

OM MRIDAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who shows only mercy

OM PASHUPATAYE NAMAHA
Obeisances to the ruler of all evolving souls, the animals

OM DEVAYA NAMAHA
Obeisances to the foremost of devas, demigods

OM MAHADEVAYA NAMAHA
Obeisances to the greatest of the gods

OM AVYAYAYA NAMAHA
Obeisances to the one never subject to change

OM HARAYE NAMAHA
Obeisances to Shiva who dissolves all bondage

OM PASHUDANTABHIDE NAMAHA
Obeisances to the one who punished Pushan

OM AVYAGRAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who is steady and unwavering

OM DAKSHADHVARAHARAYA NAMAHA
Obeisances to the destroyer of Daksha's conceited sacrifice

OM HARAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who withdraws the cosmos

OM BHAGANETRABHIDE NAMAHA
Obeisances to Shiva who taught Bhaga to see more clearly

OM AVYAKTAYA NAMAHA
Obeisances to Shiva who is subtle and unseen

OM SAHASRAKSHAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord of limitless forms

OM SAHASRAPADE NAMAHA
Obeisances to the God who is standing and walking everywhere

OM APAVARGAPRADAYA NAMAHA
Obeisances to the Lord who gives and takes all things

OM ANANTAYA NAMAHA
Obeisances to the God who is unending

OM TARAKAYA NAMAHA
Obeisances to the great liberator of mankind

OM PARAMESHVARAYA NAMAHA
Obeisances to the great God..